İçeriğe geç

12. YÜZYIL’DA SEVILLA’DA YAZILMIŞ ANONİM BİR ŞİİR: MELTEM VE YAĞMUR

Eğer çareni bir meltem esintisinde arıyorsan,

Bil ki nefesinde misk kokusunu taşır.

 

Güzel kokular yüklenmiş gelir,

Sana aşığının yanından selam getirir.

 

Hava ise bulutları kuşanmış gelir,

Bulutlar içinden siyah örtülü olanı seçmiştir.

 

Bahçeyi selamlayıp işmar eden yağmur yüklü bir buluttur o,

Hem kendi ağlar durur da sonra çiçekleri güldürür.

 

Toprak, üstünü çabucak örtsün diye, bulutu telaş ettirir

Ama sicim sicim yağan yağmuru tek tek elleriyle örer bulut

Diğer yanda da çiçekler açmaya durmuştur.

 

 

 

 

EL CÉFIRO Y LA LLUVIA

Si es que buscas remedio en el soplo de céfiro,

sabe que en sus bocanadas perfuma el almizcle.

 

Vienen a ti cargadas de aromas, como mensajeros

de la amada que te traen saludos de su parte.

 

El aire se prueba los trajes de las nubes y eliğe

entre ellos un manto negro.

Es una nube cargada de lluvia que hâce señas al

jardín saludndole y que luego llora, en tanto las

flores se ponen a reír.

 

La tierra da prisa a la nube para que le acabe el

manto, y la nube teje con una mano  los hilos de la

lluvia, mientras con la otra borda flores de realce.

 

 

 

KAYNAKÇA:

 

García Gómez, Emilio. (1940) Poemas Arábigoandaluces, Madrid: Espasa-Calpe, s.81.

 

 

 

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın